Blackbird Podcasts - Podcasts Done For You
Podcast Specialist & Coach

Over mij

15774924_10211804912537234_4720648687607615764_o.jpg

Tyana Golsteijn

Op 1 maart 2019 lanceerde ik eindelijk mijn eigen podcast. En een week later heb ik m verwijderd.

In januari 2019 was ik lekker bezig met de nieuwe vorm van mijn bedrijf. Dit was het. Geen video en podcasts bewerken als virtual assistant en wat vertalen hier en daar. Überhaupt geen videobewerking meer. Alle focus ging naar podcasts. Vrouwelijke ondernemers helpen met podcasts. Een enorm goed marketing middel waardoor je meer klanten aan trekt. Tenminste, dat was hoe ik het toen zag. Podcasts zijn nog altijd opkomend en best “hot” in Nederland. Dus, dat zou zeker goed gaan lopen. Ik maakte nieuwe teksten aan, deelde een berg aan tips op social media over hoe je podcasts maakt, wat je nodig hebt. Ik sprak mensen aan, werd via via doorverwezen, ging hier en daar naar een netwerkevent.

Het enige wat ik eigenlijk niet deed was mezelf laten zien. Ik maakte braaf afbeeldingen in Canva met tips en zette die overal neer. Dan weer in het Engels, dan in het Nederlands. Maar mijn doelgroep was heel helder, dus dat had gewoon tijd nodig. Maar ik deelde geen foto’s van mezelf en ging al zeker geen filmpjes maken. Dat kon toch ook wel zonder? En waar ook iedereen om bleef vragen: waar is je eigen podcast? Als podcast expert heb je die toch zeker ook?

Dat bleef allemaal knagen. Te eng. Maar zichtbaarheid is iets waar je niet omheen kan als ondernemer tegenwoordig. Dus toen mijn businesscoach een challenge noemde om 35 dagen live te gaan op FB, dacht ik: dat is het! Fucking eng natuurlijk. Maar ik ben ermee begonnen. Hele leuke reacties gehad, dat ik dat durfde en kwam helemaal niet zo onzeker over, juist rustig en zelfverzekerd. Of naja, ongeveer dan. Er zat niet heel veel persoonlijkheid in nog. Maar ik dacht nog, dat komt wel. Het is al eng genoeg om met mijn kop op camera te moeten en die op internet te plaatsen. Laat staan dat ik moet denken over mijn persoonlijkheid.

Ik merkte alleen wel dat hoewel het een gewoonte werd om te doen, ik het niet bepaald leuker vond. En het was best lastig tips te verzinnen om te delen. Want ook in die video’s, deelde ik steeds een podcast tip. Er gebeurde ook weinig. Er kwamen weinig reacties en tja, dan ga je twijfelen aan jezelf. Of ik dan in elk geval. Het werd lastiger om te doen.

Toen dacht ik, ok. Het is echt tijd die podcast op te nemen. Mensen blijven het maar zeggen. Het moet nu. Het is klaar. Geen smoesjes meer of getrut, gewoon doen. Want als podcast expert heb je zelf ook een podcast nodig. Dus laat dat zien.

1 maart werd de lanceerdatum. Ik bleef het vooruit schuiven. Het onderwerp wist ik, namelijk alle voordelen opnoemen die het hebben van een podcast met zich mee brengt. Waarom het HET marketingmiddel van dit moment is en iedereen eraan mee moest doen. Een dan voor de lanceerdatum ging ik eindelijk opnemen. 20 keer overnieuw. Het voelde vreselijk. Het eindresultaat was voor mijn gevoel niet om aan te horen. Ik praatte ontzettend snel, binnensmonds, gehaast. En ik herhaalde alles 10x. In mijn achterhoofd dacht ik ook steeds: 8 maart ga je live, niet 1 maart. Maar dat negeerde ik, want ik had het al aangekondigd. Dus ik gooide m live en probeerde enthousiast te blijven bij de promotie. Maar van binnen dacht ik: dit kan gewoon niet online staan.

Een week later werd duidelijk waarom die 8 maart zo door mijn hoofd bleef spoken als echte lanceerdatum.

7 maart 2019: Doe je zichtbaar of ben je zichtbaar?

De hele week voelde gewoon niet goed. Ik was letterlijk ziek en dat word ik niet snel. Mijn bedrijf volde niet goed en ik ging overal aan twijfelen. Ik wilde geen video’s meer maken. Misschien moest ik ook wel niet met podcasts verder gaan. Moest ik toch iets anders gaan doen, want het klopte allemaal niet.

Op 7 maart was ik gelukkig opgeknapt genoeg om naar het Brave New Media World Event te gaan van Zarayda Groenhart. Een event vol inspirerende sprekers en andere (voornamelijk) ondernemende vrouwen.

Al bij het introfilmpje waar het event mee begon, kwam er een lampje tevoorschijn. De vraag werd gesteld, doe je zichtbaar of ben je zichtbaar? Als in, deel je jouw expertise online of laat je ook iets van jezelf zien? Dat delen van mijn expertise deed ik wel ja. En ik liet toch ook soms iets van mezelf zien, toch? Ik deed die FB lives. En had die podcast opgenomen. Maar ik besefte al gauw dat ik inderdaad alleen zichtbaar deed. Ik deelde tips over podcasts. Geen foto’s van mezelf. En als ik dat al deed, maakte ik ook daarmee een draai naar een podcast tip.

Daarna gingen we een meditatie doen. Om weer bij jezelf te komen, bij de kern naar binnen te gaan. Voelen wat er diep van binnen zit en wat er uit moet. Binnen een paar seconden kwam het naar boven: met een podcast laat je letterlijk je stem horen. En daar wil ik vrouwen mee helpen. Hun stem te laten horen, hun boodschap, verhaal, kennis te delen met een enorm publiek. En dat heeft weinig met marketing te maken. Ik wilde het niet zien als marketing. Maar als jezelf aan de wereld te tonen. Je eigen radioshow waarin je vertelt waar jij aan denkt. Jouw show, op jouw manier.

Het bleef maar door mijn hoofd gaan, waardoor ik de helft van de meditatie helemaal niet meer mee heb gekregen. Achteraf kregen we de kans om te delen wat we geleerd hadden. Met een microfoon. Voor de hele zaal. Dat was lang geleden, maar ik stak mijn hand op.

Ik heb mijn stem jarenlang weggestopt. Mezelf klein gemaakt totdat ik bijna letterlijk onzichtbaar was.

Ik vertelde mijn verhaal. Hoe ik gezien word als introvert, bijna verlegen, stil. Hoe ik vaak juist niet gezien word. Omdat ik van kinds af aan uit allerlei hoeken te horen kreeg hoe ik teveel was. Teveel fantasie, ik praatte teveel, ik was lelijk, droeg rare kleding, vond mezelf “heel wat”, wat ik vertelde was niet interessant, was te dik, niet grappig genoeg, verhalen niet goed genoeg, te bazig, teveel emoties, te sterke emoties.

Ik wilde als tiener zangeres worden, tot me door de docent die onze schoolband leidde werd verteld dat ik niet kon zingen. Sta je dan als 15 jarige, zelfvertrouwen al enorm gekrenkt. Krijg je te horen dat jouw droom niet door kan gaan, want joh, je kan helemaal niet zingen. Bij de toneelgroep waar ik zat hoorde ik er ook niet bij. Grote rollen zou ik nooit krijgen. En bij het koor werd ik afgewezen.

Ik hoorde er nooit bij. En al die stemmen bleven door mijn hoofd spoken. Ik ging ze geloven en plaatste al die stemmen boven die van mij. Maakte mezelf steeds kleiner en sloot mezelf als het ware op in een vogelkooi. En werd kleiner en kleiner tot ik onzichtbaar was. Niet met opzet. Maar omdat ik dacht dat ik niet goed genoeg was. Dat ik maar beter mijn mond kon houden. Want anders zou ik weer gekwetst worden of afgewezen. Kwam er weer een mening bij van een ander.

Geen zingen meer tenzij ik met de radio mee kon zingen en er niemand in de buurt was. Toneel spelen was opeens eng. Want andere mensen waar je mee moet praten. Presenteren op een podium? Wat heb ik nou te bieden? Praten met mensen was zo lastig opeens, want ik durfde niets te zeggen. Bang dat ik iets verkeerds zou zeggen, wat ze van me zouden vinden. Iedereen liep steeds weg. En ik ging feestjes uit de weg. Ze hadden me stiekem toch niet willen vragen, maar waren beleefd geweest.

En weg creativiteit, want het was niet goed genoeg.

Eigenlijk startte mijn burnout al toen ik tiener was

Misschien zelfs wel toen ik nog kind was. Want toen begon ik al delen van mezelf weg te stoppen. Een burnout krijg je niet alleen als je over je grens heen gaat door veel te werken. Die krijg je als je heel lang iets doet dat tegen je natuur in gaat. Dat je klantenservice werk gaat doen omdat je denkt dat dat het enige is dat je kan. En dat je je hele creatieve kant volledig negeert, omdat je gelooft dat het niet goed genoeg is.

Het duurde jaren van steeds lager werdend zelfvertrouwen en periodes van depressie tot helemaal niets meer te voelen tot ik erachter kwam wat er aan de hand was. Dat ik al ver in een burnout zat. En dat die alleen maar erger zou worden als ik zo door ging. Tot ik met hulp van mijn zus echt de beslissing nam om niet meer zo verder te gaan.

Er was niets meer van me over. Ik had amper nog een persoonlijkheid. Het waren allemaal stukjes bij elkaar gesprokkeld en gevormd door anderen. Niets was meer echt van mij. Ik durfde nergens meer over te beslissen zonder het aan anderen te vragen. Wat zij ervan vonden. Of ik dat wel moest doen. Ik durfde sowieso amper iets te doen. Zo bang om fouten te maken, om veroordeeld te worden.

Mede dankzij mijn bedrijf vind ik mezelf weer terug

Na een lange tijd rust en advies vragen, ben ik mijn eigen bedrijf gestart. Langzaam aan ben ik mezelf weer terug gaan vinden. Al die stukjes die ik had verstopt. En nee, ik hoefde geen wereldreis te maken om mezelf te vinden.

Het zat er allemaal nog, diep weggestopt onder lagen van negatieve stemmen van andere mensen. Die ik over me heen had laten komen en waarmee ik mezelf in een kooi had gestopt en de sleutel had weggegooid.

Daar kwam ik dus allemaal achter op die ene dag. Mijn waarom schoot naar boven. En ik wist dat het anders moest.

De volgende dag was het 8 maart en in plaats van het gelijk opnemen van mijn nieuwe podcast, heb ik de oude verwijderd. En heb ik een FB live gedaan van maar liefst 26 minuten (je kunt de video hier bekijken als je deze nog niet gezien hebt), waarin ik in alle rust mijn verhaal heb verteld.

Opeens kon ik de angsten en perfecties loslaten. Geen gehaast, niet 20x overnieuw. Het ging vanzelf. En de reacties waren zo fijn. Op het event na mijn verhaal kwamen ook gelijk mensen naar me toe die met me wilden werken en die het zo dapper vonden dat ik mijn verhaal had gedaan op die manier.

Eindelijk heb ik echt weer mijn stem laten horen.

Ik ben niet verlegen, stil of introvert. Ik ben waarschijnlijk zelfs een high sensation seeker. Iemand die juist prikkels nodig heeft en op zoekt. Ik heb veel passie en liefde te geven. Ik heb absoluut humor en ben intelligent. Ik kan wel met mensen praten als ik minder in mijn hoofd zit. En de creativiteit? Die is niet weg. Die zal ook nooit weg zijn. En ik kan zoveel meer dan klantenservice of wat klussen doen voor anderen. Ik kan mensen zelfs coachen. Dat had ik nou nooit gedacht van mezelf en ook niet verwacht dat ik ooit zou zeggen dat ik dat zelfs veel meer wil doen.

En nu staat mijn nieuwe podcast live onder de naam De Blackbird Podcasts Show. Ik ben er trots op. Is ie perfect? Nee. Moet dat? Nee. Voelt het goed nu? 100% ja.

En nu jij

Als jij iemand bent die zichzelf ook jarenlang heeft verstopt, klein gehouden of dat misschien nu nog doet? Echt, een podcast is een heel mooi middel om jezelf te laten horen. Om echt je podium te pakken. Want dat is het. Een enorm podium. Je kunt jouw verhaal, boodschap en kennis kwijt aan zoveel meer mensen.

Mij helpt het zo goed op mijn reis terug naar mezelf, de ware ik. En dat wil ik voor jou ook.

Ben jij er ook klaar voor om echt jezelf te laten horen? En kun je er hulp bij gebruiken? Hulp om te beginnen, over je drempels heen te stappen, hulp om je stem goed te laten klinken, hulp bij de techniek?

Laten we dan in gesprek gaan samen. Dan ga ik samen met jou kijken wat er mogelijk is en hoe ik je kan helpen jouw stem de wereld in te brengen <3

Contact

Neem contact met me op als je vragen hebt, opties wilt bespreken of als je wilt weten of een podcast ook iets voor jou is.

Gebruik het formulier hieronder of stuur een e-mail naar mail@blackbirdcreatives.nl

Naam *
Naam